FarsiHipHop.com

از نکات قابل بررسی این آلبوم، لحن و زبان آن است. برخلاف اکثر آثار "قابل بررسی" رپ فارسی

نوامبر

۲۰۱۰

آلبوم همیشگی، دومین آلبوم عرفان خواننده رپ مقیم لس آنجلس است که در اکتبر 2010 به دوستداران موسیقی عرضه شد. آهنگسازی، میکس و مستر این قطعات توسط "امیر ای پلاس" که در آلبوم قبلی عرفان نیز با او همکاری کرده بود، انجام شده و خشایار، سَرکِش، مروارید، امیر فرجام، نونا، سیاوش، و ریویل با او همکاری کرده اند

این آلبوم با یک پیش درآمد چند تِمی شروع می شود که به آهنگ اصلی این
آلبوم متصل می گردد. آهنگی که با نام این آلبوم هم نام، و از ماندگاری شعرهای عرفان و جایگاه او در موسیقی رپ فارسی ادعا دارد. مضمون این آهنگ، اقتباسی از یکی از سوژه های متداول شعرهای هیپ هاپ است که در آن، خواننده، که اغلب نویسنده اشعار نیز می باشد، با غرور به خود و متعلقاتش می بالد؛ با این وجود، حال که هیپ هاپ امروز غرب، ثروت را به عنوان موضوع غالب رجز خوانی های خود برگزیده است، عرفان به مانند نیاکان خود، که صدها سال پیش رجزهای خود را در میدان جنگ و برای منقلب کردن سپاه دشمن می سرودند، به تحکُم و ثبات خویش در روند کاری اش می بالد. اما با خواندن خشایار در این آهنگ اشاره های سیاسی که کنایه آمیز ازتحولات زندگی می گویند نیز به تدریج در این آهنگ پ

دیدار می شود. این اشاره ها با موضوع مهاجرت جوانان از ایران در آهنگ چهارم این آلبوم نیز ادامه می یابد. جوانانی که به علت مهاجرت از ایران زندگی سخت تری برگزیده اند هرچند که ممکن است به آینده مطلوب خود نیز برسند اما جوانی گران خود را نیز در این راه به پیری می سپارند؛ تشبیهی که در شعر عرفان با برف نوک قله تشبیه شده و با شاه بیت این آهنگ، "اون بالا میشیم مثل برف" از امید به رسیدن به آینده ای چشمگیر می گوبد

"همیشگی" با اینترویی حماسی و با کوبش های طبل شروع می شود و خواننده را با همیشگی آشنا می کند. از پروسه نوشتن این آلبوم حرف میزند، از مشکلات کار و از "کاغذ کاربن، خودکار همیشگی" می گوید. آهنگ همیشگی، زیباترین اثر این آلبوم است. میکس زیبای صدای خواننده و طراحی ملودی آواز و شیوه، و موضوع ورس های رپ این آهنگ را متمایز کرده است. عرفان در این آهنگ ادعا دارد که هر سال بهتر می شود و سبک های مختلفی از رپ را اجرا می نماید؛ "هر سبکی رو می خونم." القای حس تحقیر رقبا، خنده ها و اصوات، قافیه های ریتم دار مثنوی گونه، مصراع های بلند و کوتاه از دیگر ویژگی های این آهنگ هستند. در آهنگ "نخواستم" عرفان به سبک رپ سرعتی ( فّست رپ) می خواند هرچند که با پایان گرفتن ورس، به سرعت اصلی بیت برمیگردد

از ویژگی های مثبت و منحصر به فرد این آلبوم، همکاری تعدادی از خوانندگان و رپرهای جوانی است که در این آلبوم با عرفان همکاری دارند. یکی از منحصربه فرد ترین آنها، مروارید، خواننده جوان آر اند بی است که در آهنگ های "نخواستم" و "دوباره" اجرای آواز های آر اند بی را بر عهده دارد. آر اند بی سبک خواندنی است که در موسیقی رپ فارسی به عنوان همراهی کننده رپ خوان و بیشتر برای تنوع بیشتر به آهنگ استفاده می شود. هرچند که اصالتا این موسیقی نتیجه تلفیق ریتم (هیپ هاپ) و بلوز است اما امر

وزه به ملودی های پرطرفدار پاپ نزدیک گشته. از دیگر رپرهایی که در آلبوم همیشگی همکاری کرده اند، خشایار، افرا و سرکش هستند. خشایار علاوه بر رپ، در خواندن شاه بیت (کورُس) های این آهنگ ها با عرفان همکاری کرده است. خشایار سعی کرده که به اصول شعری خود پایدار بماند، سانسور را حتی در اصول اخلاقی نمی پذیرد و ضرر خود سانسوری را بیشتر میداند. آلبوم همیشگی، علاوه بر اینکه حاصل و برآیند خلاقیت تک تک خواننده های دخیل در آن است، اما در عین حال، بیان کننده استقلال فکری و روش کاری همه آن ها نیز هست. نکته ای که شاید در سایر آلبوم های موسیقی به چشم نخورد

از نکات قابل بررسی این آلبوم، لحن و زبان آن است. برخلاف اکثر آثار "قابل بررسی" رپ فارسی که یا سرشار از اصطلاحات عامیانه و کوچه بازاری است و یا پر از زرق و برق نهفته در زبان شعر، این آلبوم بیش از همه به زبان خود عرفان نزدیک است و تا حدی از هیچ کدام از این کلیشه ها پیروی نمی کند. اشعار او مانند تصویر گری است که دنیای پیرامون خود را به همراه پس زمینه های ذهنی خود بازگو می کند. در این آلبوم، خواننده بازگو کننده زندگی شخصی خود، آمال و آرزو های خود است. به طور مثال در آهنگ "اِاِه" در مورد هفت خط بودن خود در زندگی، یا در آهنگ "باید" که با همکاری خشایار و سرکش خوانده شده است از پایداری خود و دیگران در وطن پرستی می گوید. مظمون های متفاوتی در آهنگ های آلبوم همیشگی دیده می شوند. از موضوعات شخصی و خصوصی گرفته، به طور مثال در آهنگ "چهاردست و پا" با همراهی خشایار، تا "دور دنیا" که روایت کردن قمار زندگی قمارکردن است

موسیقی، یا بیت های این آلبوم، ساختاری شبیه به هم دارند. بیت ها به صورت مستقل ساخته شده اند و از تلفیق با سایر سبک ها اغلب اجتناب شده است. به این سبب به آهنگ های هیپ هاپ بیت گفته می شود زیرا برخلاف سایر سبک ها که موسیقی محور است، موسیقی کلام محور هیپ هاپ بر ریتم و فضا بیشتر از ملودی تک

یه دارد. از این جهت، ملودی های استفاده شده در این آلبوم هم ملودی هایی ساده هستند که با تنظیمی مناسب ریتمی همگون را به صدای عرفان می بخشند.با این وجود در برخی از آهنگ ها مانند "دام" که از پیانو استفاده شده است، ملودی ها بیشتر نمایان هستند. استفاده از سازهای الکترونیکی نیز دیگر ویژگی بیت های آلبوم "همیشگی" است. نکته دیگری که در این آلبوم برای شنونده تازگی دارد استفاده از اتوتیون است. این تکنیک که در موسیقی هیپ هاپ غرب رواج دارد، در موسیقی پاپ ایران با آهنگ های "بنیامین" و تنظیم های پیام شمس شناخته شده است. با این وجود تنظیم کننده آلبوم همیشگی سعی داشته تا از کلیشه های سبک پاپ در این تکنیک استفاده نکند. این امر اگر چه در این آلبوم باعث تنوع در بیشتر آهنگ ها گشته اما در برخی نیز ناهم خوانی هایی را نیز به وجود آورده است. به طور مثال آهنگ "دام" با پیانو آغاز کشته و بلافاصله با اتوتیون همراهی می گردد که شاید این نظر را القا کند که بیت و تکنیک های صدای خواننده با هم همراهی ندارند