با تمام اینکه شباهت صدائی و خوانش نوید گاهی گوش عادت کرده به صدای بهرام را قلقلک می دهد، اما شنونده با اولین قطعه که "خدا" نام دارد در خلصه ای عمیق و صوفی وار به درون فضای ملودراماتیک ضربآهنگ اِحسان آتور کشیده شده و نوید را می بیند که به خدای خود نزدیک شده، متحول گشته و از خدا - به خود آمده - است. اما در پایان برای رسیدن به آرامش الهی به سوی مرگ می شتابد و تیر خلاص را تنها راه رسیدن به خدا و رهائی می یابد.
بخشی از قطعه خدا:
... من خود فردام/ روی دیوار جادو می کنم/ مثل اِسپری تنها/ این صدای سماع صوفی دور آتور/ رقص چرخ درویش دور آتیش/ توی این جاده فقط یه تیر مونده که رد کنم/ اون تیر شفاست/ تیر خلاص/ بی حس شدم/ هیچ حسی رو نمی فهمم/ به اسم خودت قسم/ از هیچ احدی نمی ترسم/ چه ابهتی داره اسم شما/ خدا...
بخشی از قطعه بازیم و بلدم:
... با یه هدفون تهران و مترم کردم/ خوب گوش کن بفهم احمق/ 021 کُد تهرانه/ نه دبی/ بدو دنبال بازی خودت/ بازی با مردم؟/ بگو وطن پرستی و منو ترک کن/ مثل این آماتورا قافیه بازی کن/ یه جائی یه کاری کن دوستت داشته باشن و اُستوره شی/ ولی زمان این کارها گذشته بشین...
بخشی از قطعه هیپ هاپ اینجاست:
... هیپ هاپ اینجاست/ کف دستم/ ایران اینجاست/ زیر پاهام/ تو کجائی دادش/ آلمان؟...
... ما بودیم رو اسفالتی که خونی بود/ ما وسط گود بودیم نه توو یوو تیوب/ ما بودیم اینجا مثل خلیج فارس، هیپ هاپ اینجاست...
نوید در قطعه "خرابم" از جایگاه طبقاتی و موقعیت اجتماعی نسل بی فردای خود می گوید. او از واماندگی نسل به حاشیه کشیده شده ای می گوید که بخود آمده و راهی را می خواهد برود که خود یافته است اما در میان گرگ های پیر زمانه احاطه شده و راهی به جز انزوا و در خود فرو رفتن و تخریب ندارد. از این رو – خراب – است! مثل برج های دو قلو توی یازده سپتامبر! ...خراب است، مثل زنهائی که تا دوی نصف شب تو تخت طاووس پلاسن!
او در قطعۀ "سعید جان بزرگی" که عکاس بوده و از جانبازان بمباران های شیمیائی شده حلبچه در دوران جنگ ایران و عراق است و مهمتر از همه دائی نوید هم بوده می گوید. او را در خاطرتش تصویر می کند و نسل وامانده خود را که در جنگ بی پایان میان سنت و آزاداندیشی درگیر است به نسل جنگ زده و شجاع او (سعید جان بزرگی) مرتبط می کند. نوید نسل فردا را با اشاره به فرزند سعید جان بزرگی لایق صلح می داند تا در دنیائی خوب، در کنار فرشته ها و انسان های خوبی مانند سعید، و خدا در صلح زندگی کنند. پیامی روشن و انسانی برای نسل فردا از طرف نسلی که برای فردائی آزاد در حال جنگ است.
رپ آهنگ سعید جان بزرگی با توجه به ضربآهنگ بسیار ساده اما حسی مضراب و رپ نوشتۀ روایتی با تصاویر حجیم و گویای نوید که از تجربه ای شخصی یعنی شهادت دائی خود به مفهومی بزرگ و عمیق یعنی صلح کانال می زند، یکی از بهترین آثار این مجموعه است.
قدرت رپ نویسی نوید از استعداد بی پایان او در تصویرسازی های ناب امروزی در روایت هستی معاصر او در زندگی شهری در جامعه ای بسته و سرکوب شده می گوید که با آرایه های گویشی ملموس و آشنا در کنار هم چیده شده و شعرآهنگ های منحصربفردی را درنهایت سادگی خلق کرده است. شعرآهنگ های او متنوع و رنگارنگ است. شنونده را در هیچ قطعه ای خسته نمی کند بلکه دائماً فعال نگه داشته و هر بار به ذهنیت نوید و پیام مورد نظر او نزدیک تر می کند. اگر چه از جهات آوائی و رپ خوانی نوید، این آلبوم شباهت هائی با آلبوم سکوت بهرام دارد اما تنوع و فضای محرکی که در این مجموعه وجود دارد در آلبوم سکوت بهرام کمتر به گوش می رسید.
این فضاسازی متنوع با کوبش تحریک آمیز ضرب ها، مطمئناً به چیدمان نوسانات و شکست های ریتمیک بجا مربوط می شود که هر سه تهیه کننده در آن موفق بوده اند. قطعاتی که سرشار از نمونه چینی های بجا، آواچینی های چرخشی (Loop) گیرا و مهمتر از همه ضرب های شکسته و دوباره به هم پیوسته است که کمتر در موسیقی هیپ هاپ –پاپ مالیده- شده ایران می شنوید.
در این آلبوم آِحسان آتور تنها ضربآهنگ "خدا" را تنظیم کرده است. ضربآهنگ های "بازیم و بلدم"، "خرابم" و "سعید جان بزرگی" را مضراب تهیه و تنظیم کرده است و نوید هم ضربآهنگ های "راحت شدی"، "هیپ هاپ اینجاست"، "مثِ من"، منتظر نباش و همچنین ضربآهنگ "دل" را با مضراب بطور مشترک تهیه کرده است. میکس و مسترینگ و مدریت اجرائی این آلبوم بر عهده آِحسان آتور بوده است.
آلبوم خشت چه در موضوعات و مفاهیم رپ نوشته ها و چه در آوای ضربآهنگ ها اثری بی نهایت جذاب، پویا و تحریک آمیز است که شنونده مستقیماً با آن درگیر شده و وارد فضای فعل و انفعالات ذهنیت و پیام رپ خوان می شود و براحتی نمی تواند از آن محیط آوائی خارج شده مگر هدفون را از گوش بردارد. رویکردی که می تواند سرمشق دیگر رپ خوانان و تهیه کنندگان هیپ هاپ ایران باشد که هنوز سردر گم همان تجربیات تکراری 10 سال پیش این جنبش پویای فرهنگی و موسیقائی هستند.
آلبوم "خشت" مجموعه ای است که باید تحت هر شرایطی برداشت شود، شنیده شود، از آن سرمشق گرفته شود و حتی با آنچه نوید در رپآهنگ هایش بیان می کند رابطه برقرار شود و با توجه به شباهت نسبی رپ خوانی نوید به بهرام در بخشی از قطعات آلبوم امیدواریم که در آینده شاهد تجربه هائی دیگر با همین کیفیت موسیقائی اما ابتکار و اصالت بیشتری از نوید که برآمده از شخصیت و صدای خود اوست باشیم.
باز هم امیدواریم تشکل دیوار بجای خشت چینی و دیوار کشی!!! با آثار خود همانگونه که تا کنون بوده دیوارهای تکرار را در هم بشکند و فضائی باشد برای تنفس خلاقیت و آوای پیشگام نسل آزاد و مبتکر امروزی ایران.
پرچم هایتان برافروخته باد، ... یا پرچم بالا ... دی!
چند نقد دیگر بر آلبوم های هیپ هاپ زیرزمینی ایران:
بررسی آلبوم "زیر و بم زیرزمین"؛ نقطۀ عطفی در هیپ هاپ زیرزمینی ایران
ساتراپ؛ تنهائی او در یک آلبوم رپ فارسی!
هیپ هاپ ایران زنده است؛ بررسی آلبوم "سکوت" بهرام
